Zindelijkheidstraining

Wanneer begin je?

Dat is per kindje heel erg verschillend. Er zijn kindjes die al heel vroeg zindelijk zijn, en er zijn kindjes die net niet met een luier naar de basisschool gaan. Ik heb zelf heel erg ervaren dat als je er mee begint wanneer je kindje er nog niet aan toe is, het ook echt niet gaat lukken. 

Heel even heb ik gedacht dat Veerle met 2.5 jaar zindelijk zou zijn. Dit omdat ze rond haar 2e verjaardag heel erg belangstelling ging tonen in de wc. Ze wilde altijd mee, en vond het allemaal heel erg interessant. Zo interessant dat ze er zelf ook op wilde. Dit is alleen niet zo handig met een klein kontje, dus ik op naar de Ikea om een potje te gaan kopen. Foute aankoop op dat moment, ze ging echt niet op dat potje zitten, ze wilde op de ‘cee’. Dus ik een toilet verkleiner gekocht, en toen was het goed. 

Heel vaak riep ze dat ze moest plassen, om vervolgens een groot feest op de wc te gaan bouwen, en er geen druppel uit kwam. Maar ook al kon ik me daar soms een beetje aan ergeren, ik bleef haar erop zetten als ze dat wilde. Tot ze er steeds minder om ging vragen en uiteindelijk helemaal niet meer. Helemaal prima, ze was nog jong zat dus geen probleem. 

Gevolg van ‘dwingen’

Begin dit jaar dacht ik, nu word ze bijna 3 we kunnen wel weer eens kijken wat ze er van vind. Dus ik het potje van zolder gehaald, en de verkleiner uit het stof getrokken. Nu koos ze voor het potje, ineens wekte het haar interesse. Daardoor begonnen wij vol goede moed met aanmoedigen. Luier uit en telkens zeggen: Als je moet plassen snel gaan zitten. Dit ging 1 keer goed, en ze was apetrots, wij uiteraard ook. 

Maar hoe enthousiaster wij werden, hoe meer zij niet meer wilde. Ik dacht bij mezelf, ik geef niet op. Er moet bij haar gewoon een knop om, en het is een kwestie van wennen. En zo zat ze op ten duur weer op het potje, uit zichzelf had ze gezegd dat ze moest plassen en was snel gaan zitten. Groot feest. Maar toen gebeurde het, per ongeluk poepte ze. En daar schrok ze enorm van, echt totaal overstuur was ze erdoor. Wij zeggen dat het niet erg was en dat we super trots op haar waren, maar het kwaad was al geschied.

De dagen erna werd ze hysterisch als we alleen maar naar het potje wezen. Dus het maar weer laten rusten. Maar na 1.5 dag bedacht ik me dat ze nog altijd niet gepoept had sinds het potje. Nu doet ze dat een enkele keer wel vaker dat ze een dag overslaat. Maar zo lang? Voorzichtig vragen, maar nee ze moest niet poepen. En zo verstreek er nog een dag. 

Je snapt dat ze er niet bepaald een gezelliger meisje van werd, volkomen logische want als wij 2 dagen niet naar de wc gaan dan voelen we ons ook beroerd. Veerle dus ook. Dus met laxeermiddel aan de slag, en er bleek toch echt wel een hele hoop dwars te zitten. Dan denk je, zo dat is opgelost. Niet dus. We zijn zo een week of 2 bezig geweest, tot ik me ineens bedacht wat het probleem wel eens kon zijn. Vanaf toen ben ik gaan vertellen dat ze gewoon in haar luier mocht poepen en dat we samen het potje gingen opruimen. 

Zo gezegd zo gedaan. Potje weer opgeborgen, en blijven herhalen tegen Veerle dat ze echt in haar luier mocht poepen en ze niet meer op het potje hoefde. Een uur later zat ik met een knijper op mijn neus haar luier te verschonen. Ze was er gewoon echt nog niet klaar voor, en dat ze dan ook nog eens poepte was voor haar de druppel. Ik was voor het eerst in 3 jaar zielsgelukkig met een poepluier. 

En nu?

De afgelopen 2 weken ging ze steeds vaker vragen of ze mee mocht naar de wc. Natuurlijk hartstikke gezellig. 😉 Ik legde haar ook telkens heel plat uit wat ik aan het doen was, en liet haar ook luisteren. En zo kwam het dat ik gisteren aan haar vroeg of ze misschien ook op de wc wilde. Ja dat wilde ze wel. Maar er gebeurde helemaal niks, en ze vond het vreselijk om in haar blote billen te lopen. 

Bij het avond eten vroeg Benjamin aan haar of ze weer op de wc wilde, haar antwoord: Nee papa, potje pakken. Dus wij het potje weer opgezocht en neergezet, in eerste instantie was er weer heel even de paniek toen ik haar erop hielp. Maar al heel snel veranderde dit en deed ze een grote plas. Hoe trots kan je als mama op een plas zijn hé. 

Op de wc deur heb ik al vanaf de eerste keer proberen op het potje een papiertje hangen waar ze stickers op mag plakken als ze plast of poept op het potje/wc. Bij 10x plassen mag ze een cadeautje uitzoeken, ik kan jullie vertellen we kunnen morgen een speelgoed winkel op gaan zoeken. 😉 Heel de dag plast ze al op het potje, en ook begon ze het steeds meer aan te geven. Aan het begin van de dag deed ik haar luier gewoon weer terug om. Dit zodat ze wist dat het geen verplichting was. Aan het einde van de dag liep ze al een heel aantal uurtjes met alleen een onderbroek. 

Ik ben mega trots op onze nu wel heel erg groot wordende meid. Ik denk dat ze er nu wel gewoon aan toe is. En dat poepen op het potje? Ik laat het nog maar even. Ook dat komt vanzelf wel.

Waren jouw kindjes al jong zindelijk? En heb jij ook gewacht tot je merkte dat ze er aan toe waren?

 

Liefs Nicole

 

Volg je mij al op Instagram, Facebook, Twitter en Bloglovin?

Print Friendly, PDF & Email

One thought on “Zindelijkheidstraining”

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

CommentLuv badge