Mijn tweede zwangerschap

 Zwanger van de 2e anders of niet?

Ja! Absoluut. Nou was de belevenis naar deze zwangerschap toe al heel anders als bij Veerle! Ik slikte geen pil dit keer dus daar hoefde ik niet eerst mee te stoppen om daarna te hopen dat je niet heel lang bezig ben met zwanger worden. Wat overigens totaal niet het geval was bij mijn eerste zwangerschap, en ook nu waren wij ontzettend gezegend met het feit dat ik in 1x zwanger raakte! Dolblij en stik moeilijk om nog zo lang mijn mond te moeten houden!

Net als bij Veerle ben ik de eerste 12 weken alleen maar ongelooflijk moe geweest! En dat viel vies tegen met een stuiterende peuter in huis! Sommige dagen was ik echt niet vooruit te slepen, maar helaas je moet! Niks niet languit op de bank en gewoon een paaruur aan stuk verder gaan met slapen waar je die ochtend was gestopt! Nee want Veerle besloot ik die periode dat ze ook best heel vaak d’r middagslaapje kon skippen! Wat baalde ik daar enorm van zeg!

Na die eerste 12 weken werd het allemaal wel iets makkelijker en beter. De ergste vermoeidheid was weg en ik kreeg er heel veel energie van om het bekend te gaan maken dat we zwanger waren! Echt super leuk! We probeerde het ook Veerle te ‘leren’ dat er een baby in mama’s buik zat maar dat was echt totaal niet interessant op dat moment! Ook kon ik heerlijk gaan bedenken wat ik met de babykamer wilde doen. Veerle hebben we redelijk snel nadat we wisten dat ik zwanger was verhuisd naar d’r nieuwe kamer. Dit zodat we tijd genoeg zouden hebben om haar aan een groot bed te laten wennen.

En dan de 2e helft.

 

       Bijna 19 weken zwanger!

Maar toen ging mijn buik groeien! En goed ook! Met 19 weken kon ik mijn voeten niet meer zien als ik naar beneden keek. En heel eerlijk, hoe harder mijn buik groeide, hoe zwaarder ik het vond worden! Ik heb echt ook wel heel erg genoten van het zwanger zijn, van de eerste bewegingen die je mag voelen, van die heerlijke vlinderachtige plopjes in je buik waardoor je ineens doodstil blijft zitten en je vurig hoopt dat het dan nog een keer gebeurd! Van elke keer die prachtige hartslag bij de verloskundige! Gewoon alles wat het zwanger zijn mooi maakt! Maar ik vond het echt zoveel zwaarder als mijn eerste!

Met 30 weken bleek ons kleine eigenwijsje ook heerlijk in een stuit te liggen. Dit heeft bij mij best wel stress veroorzaakt! Zeker omdat ze maar niet wilde draaien. En ik wilde zo enorm graag thuis bevallen, en nu leek het er toch wel heel erg op dat een ziekenhuisbevalling mijn enige optie ging worden! Bij Veerle moest ik in het ziekenhuis bevallen omdat vlak voordat ik zwanger werd ik nog een epilepsie aanval had gehad, en de verloskundige dus liever mij in het ziekenhuis had. Echt een super bevalling gehad hoor. Maar ik wilde het ook zo graag eens als alles goed zou gaan thuis meemaken!

Met 37 weken had ik dus ook een draai afspraak staan. De 2 dagen ervoor was ik echt enorm beroerd, en de nacht voor de afspraak ben ik echt enorm aan het spugen geweest! Je snapt dus wel dat ik er enorm tegenop zat omdat echt heel mijn buik zeer deed! Netjes een half uurtje aan de CTG gelegen, en toen kwam degene die de draai poging ging doen. Even aan mijn buik gevoelt en ze kon zo met haar handen niet echt zeggen hoe ze nou eigenlijk lag. Toen een echo ( die krijg je dan zoiezo om zeker te zijn hoe je kindje ligt ) ze zet het apparaat op mijn buik, helemaal onderin, waar wij dus een lekker kontje hadden verwacht kwam prachtig mooi een bol rond hoofdje in beeld! YES! Ze lag dus al goed en was ook al goed ingedaald! Zeer waarschijnlijk ben ik zo aan het spugen geweest omdat ze gedraaid is die nacht! Wat een opluchting! Laat maar komen dan!

 

41 weken zwanger!

Maar ook daar was ze eigenwijs in! Waar ik hoopte niet weer over tijd te lopen omdat ik me die 4 dagen over tijd bij Veerle nog herinnerde als de dag van gister, was ik nog hartstikke zwanger op de magische datum 3 december! En toen begon het echte wachten! Ondertussen in het ziekenhuis controles omdat ik over tijd ging en ze wilde de conditie van het kindje in de gaten houden maar daar mankeerde echt helemaal niks aan. Ondertussen was ik 41 weken zwanger en het echt enorm spuugzat! We kregen die dag een andere koelkast, en ik heb uit frustratie in combinatie met nesteldrang de oude koelkast en vriezer zelf van zijn plek gesleept en de hele keuken grondig uitgesopt. De dag erna kreeg ik te horen dat ik ingeleid moest worden. En prompt dat we het ziekenhuis uit liepen kreeg ik de eerste harde buik die anders aanvoelde. En jawel hoor de avond voordat ik ingeleid zou worden is met een super snelle bevalling Evy heerlijk thuis geboren! Met 41 weken en een dag!

Hoe was jullie ervaring bij een 2e zwangerschap? Ook zwaarder of eigenlijk geen verschil?

 

Liefs Nicole

Volg je mij al op Instagram, Facebook, Twitter en Bloglovin?

5 thoughts on “Mijn tweede zwangerschap”

  1. Ik merk vooral dat ik relaxter ben. Waar ik tijdens mijn eerste zwangerschap elke app die er maar bestond dagelijks checkte om te zien wat die kleine ukkepuk nu aan het doen was in mijn buik, moet ik nu serieus nadenken om te weten in welke week ik ook al weer zit. 🙂 Alleen die bevalling, daar kijk ik nog steeds niet naar uit! 🙂

  2. Haha ja heel herkenbaar ook! Soms vergeet je gewoon bijna dat je zwanger bent! Tot je weer iets van de grond af moet rapen.. 😉 Nee dat snap ik.. dat blijft een nare klus na 9 zware maanden!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

CommentLuv badge