Hoera 5 jaar getrouwd.

Vrijdag 13-07-2012

Lieve mensen, vandaag zijn Benjamin en ik gewoon alweer 5 jaar getrouwd. En ik gooi mijn standaard zin er nog maar even een keer in: wow wat gaat de tijd toch ontzettend hard. Al 5 jaar mogen wij elkaar man en vrouw noemen, en dat doe ik nog altijd met trots. Gelukkig maar πŸ˜‰

Ik kan best wel concluderen dat het geen 5 makkelijke jaren waren, gelukkig was het niet zo dat het niet makkelijk was tussen ons, maar wel met wat we allemaal al meegemaakt hebben in die 5 jaar. Dat heeft er wel voor gezorgd dat we dichterbij elkaar staan dan ooit. En dat is heel fijn en mooi. Ondanks dat wij op een vrijdag de 13e zijn getrouwd zijn wij stik gelukkig met elkaar πŸ˜‰ Ik neem jullie vandaag gewoon gezellig mee in hoe onze trouwdag een beetje verliep

De avond ervoor

Dit stukje moet er echt even bij, want onze dag begon namelijk wel echt een beetje met een klein oeps momentje. Ik heb zelf mijn bruidsboeket gemaakt. Dit omdat ik ruim een jaar in de bloemen heb gewerkt, en vaak als iemand anders het boeket gemaakt heb ik er net zolang aan pluk tot het naar mijn zin zit. Dus ik wilde zelf mijn boeket maken, scheelt trouwens ook enorm in kosten. πŸ˜‰Β 

Dus ik het boeket helemaal naar mijn zin gemaakt, en dit vervolgens bij mijn schoonmoeder gebracht waar Benjamin die nacht geheel volgens traditioneel gebruik sliep. En nee hij ging dat boeket echt niet vergeten, en zou dus de volgende dag naar traditie met boeket en al bij mijn ouders aanbellen. Top het eerste ding kon afgevinkt worden. Na een hele emotionele avond met een flinke jank bui dook ik bij mijn zusje op haar kamer mijn bed in met het idee dat ik waarschijnlijk toch niet kon slapen door de zenuwen…..

De dag.

Ik had mijn wekker om 08.00 gezet, dit omdat rond 9 uur mijn zus zou komen om mijn make-up te doen en zo had ik dus een uurtje de tijd om nog even wakker te worden. Rond 6 uur werd ik wakker van mijn zusje haar wekker, daar baalde ik van bang dat ik niet meer kon slapen. Het volgende moment dat ik mijn ogen open deed was ik er van overtuigd dat het pas een half uurtje later zou zijn… Uhm toen was het 09.10. Bam Nicole verslaapt zich gewoon op haar trouwdag, waarom ook niet?Β 

Niet heel veel later toen ik dus nog heel suf mijn koffie naar binnen stond te gieten was mijn oudste zus er dus al. Gelukkig was de make-up zo gedaan, en aan mijn haar hoefde ik niet al te veel te doen. Dat zat gewoon zoals het altijd zit want je kan niet heel veel veranderen aan kort haar.

Toen mijn jurk aan, op de slaapkamer van mijn ouders. Ik heb helemaal niks met speciale lingerie of iets dergelijks, en het enigste waar ik aan moest denken dat ik een onderbroek zou aan doen. Een BH kon niet in mijn jurk dus dat was makkelijk. En daarbij toen had ik nog geen kinderen gehad, dus ook niet gΓͺnant om Β zonder BH de deur uit te gaan… πŸ˜‰ Maar mijn onderbroek was dus te zien onder mijn jurk, er zat maar 1 ding op.. Gewoon mijn knal rode zo ongelooflijk niet sexy boxer aan te trekken. En tadaa niks meer te zien. Mijn zus viel bijna achterover van verbazing.Β 

Het boeket

Terwijl ik veel te vroeg een partij zenuwachtig stond te zijn in papa en mama’s slaapkamer ging daar de deurbel al. Uhm dat kon niet want Benjamin is echt nooit te vroeg. Het was Benjamin ook niet.. Maar mijn schoonvader.. Dat was vreemd! Maar zo vertelde hij, Benjamin stond verderop in de straat en daar had hij het boeket gebracht want die was mijn lieve aanstaande echtgenoot dus vergeten mee te nemen bij zijn moeder vandaan.Β 

Terwijl wij daarna in de regen foto’s maakte verzamelde de dag gasten zich bij mij thuis. Ondanks de regen was het wel heel erg leuk om te doen en hebben we vooral heel veel lol gehad. Weer bij mijn ouders thuis even een broodje gegeten en dweilde ik met mijn sleep gelijk mijn moeders vloer. Na het eten had mijn vader voor ons nog een prachtig gedicht en vroeg hij Gods zegen over onze dag. Terwijl ik dit typ krijg ik er weer een brok van in mijn keel.

De rest van de dag..

Daarna was het tijd voor het gemeentehuis, met een open dak konden we daarheen rijden omdat inmiddels de zon scheen. Een heerlijk uurtje was dat, en als man en vrouw kwamen we daar weer naar buiten. Ik kon mijzelf eindelijk Benjamin zijn vrouw noemen. Toen nog wat tijd voor foto’s en daarna de auto in op naar de kerk.

Wat ik heel graag wilde was om weg gegeven te worden door mijn vader in de kerk. Dat leek mij heel erg mooi om samen met mijn papa naar mijn man te lopen. En hoe mooi me dat in gedachte leek was niet te vergelijken hoe dat in het echt was. Een prachtige dienst hebben we gehad, waarin we dezelfde trouwtekst kregen als mijn opa en oma die helaas niet meer bij ons konden zijn.Β 

Daarna konden we lopend richting het gebouw waar we gingen eten en s’avonds het feest was. Hoe makkelijk is dat, en nog leuker is eigenlijk dat ik elke dag kan kijken naar het gebouw waar wij ons trouwfeest vierden, want we wonen er nu recht tegenover. We vonden het fijn om de dag zo eenvoudig mogelijk te houden en ons diner was dan ook gewoon een heerlijke barbecue.

Na het eten was het tijd om de taart aan te snijden, cadeau’s in ontvangst te nemen van de dag gasten en om daarna de avond gasten te verwelkomen. Wat een geweldige avond hebben we gehad, er is gekletst, gelachen, gehuild, gedanst en gezongen. 1 moment staat mij nog het allerbeste bij en dat is dat You Never Walk Alone gespeeld werd, en Benjamin en ik op de schouders gehesen werden. Dat was echt een klein kippenvel momentje. Oh en Vandaag is Rood van Marco Borsato blijft de rest van mijn leven favoriet, dit omdat geheel spontaan Benjamin op dat nummer de dansavond opende met mij.

Ik ben inmiddels ruim 1000 woorden verder, en is de dag ook afgelopen πŸ˜‰ Wat was het een fantastische dag met onze vrienden, familie en dierbaren. Ik zit gewoon weer helemaal na te genieten.

13 zal voor altijd ons geluksgetal zijn.Β 

 

Lieve Benjamin, al 5 jaar mag ik jou mijn man noemen. En daar ben ik ongelooflijk trots op! De afgelopen 5 jaar hebben wij behoorlijk wat voor onze kiezen gekregen, maar hebben we ook fantastische sprongen in het diepe durven maken. Wat waren de afgelopen 5 jaar een fantastische reis samen, ik kijk uit naar de komende jaren wat we daar gaan mee maken. Samen! Maar het allermooiste uit de afgelopen 5 jaar zijn wel onze meisjes, die ons een gezin maken, een familie. En wat ben ik blij dat jij mijn man, hun papa is. Mooier kan het niet zijn. Ik hou van jou!

 

Liefs Nicole

Print Friendly, PDF & Email

5 thoughts on “Hoera 5 jaar getrouwd.”

  1. Wow!!! Zeker waar en een geluk dat ik het mee mag maken als ma en oma en ik hoop nog vele jaren. Goede jaren. Gefeliciteerd met jullie huwelijks dag.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

CommentLuv badge