Help ik heb een peuter in huis!

Is het erg?

Oh wat is het een leuke leeftijd dat 3 jaar, maar levert soms ook de nodige grr… momentjes op! Je weet duidelijk dat ze een eigen wil gaan ontwikkelen als er structureel NEE komt op elke vraag die je stelt. Sterker nog, je hoeft er niet eens een vraag voor te stellen en er komt al nee. Vanaf dan gaat het bergafwaarts.. Nee hoor, zo erg is het nou ook weer niet. Ik moet soms zelfs mijn best doen om niet te lachen als er een nee komt. Laatst zei ik door de babyfoon heen dat ze nu echt moest gaan slapen. ( Het was al 21.30 ) Komt er een beetje mompelend terug, neuj.. Het is maar goed dat ik beneden stond. πŸ˜‰

Het geeft ook echt zulke leuke momenten om een peuter in huis te hebben. Je kunt echt hele gesprekken met ze voeren, en ze kletsen met een hele hoop wijsheid met je mee. Als ze bij de gastouder is geweest, verteld ze heerlijk wat ze allemaal gedaan heeft. Ik geniet daar echt van. Ook dat ze je in alles na doen, echt fantastisch. Zo legt Veerle haar pop op dezelfde manier op bed, als wij dat bij haar doen. Pyjama aan, liedjes zingen en daarna nog even gek doen op bed, en dan lekker slapen pop! Geweldig!

Bloed onder je nagels vandaan.

Daar zijn ze helaas ook erg goed in. Veerle kan mij het ene moment compleet inpakken met haar lichtblauwe ogen. En het volgende moment heb ik echt zoiets van waarom nou? Ze kan echt van het ene op het andere moment veranderen in een totaal ander kind. Als ze iets niet mag dan zet ze het gewoon op een gillen. En dan niet zachtjes.. Nee het verbaasd mij dat de kinderbescherming nog niet aan de deur heeft gestaan omdat de buren misschien wel denken dat ze half vermoord word ofzo. En het is dan echt maar een simpel nee wat ik dan zeg.

Ook is ze echt heel goed in heel erg hard nep huilen. Dan gaat ze keihard in haar ogen zitten wrijven en ook dat gilachtige huilen erbij, en door het wrijven komen er zowaar ook nog een paar traantjes uitgeperst. Ik heb het pas getest, als ik dan zeg Veerle wil je een snoepje? Dan is het in nog geen micro seconde stil. Ik kan dat gedrag over het algemeen gelukkig op zich wel negeren, maar af en toe erger ik me er echt groen en geel aan.

Niet willen eten, ook zo iets! Veerle is altijd al een moeilijke eter geweest, dus op dit moment kan ik het wel redelijk naast me neer leggen en denken, jammer dan jij heb honger. Maar er zijn periodes geweest dat ik het nog net niet via haar oren naar binnen werkte. Jankend zat ik dan tegen haar te roepen dat ze eten moest. En ook dat hielp echt niet. D’r mond bleef stijf dicht. En ja het is echt zo, op het moment dat jij dan denkt stik dan maar, dan gaan ze eten. En vraag jij je af waarom je dat dan niet gewoon eerder dacht. Allebei erg eigenwijs misschien….

Ook heel erg leuk.

Zoals ik hierboven al schreef is het gelukkig ook heel vaak heel erg leuk. Ze word steeds zelfstandiger, en word ook steeds wijzer. En dat is zo leuk om te zien. Om te zien dat ze echt de wereld aan het ontdekken is. Ook word ze met de dag zorgzamer. Waar Evy in het begin wel haar zus was, en er kusjes gegeven werden. Word er nu echt voor Evy gezorgd. Luier verschonen, badje doen, in slaap helpen. Alles wil ze mee helpen, echt heel leuk en mooi om te zien. Β 

Ik geniet dus echt met volle teugen van mijn lieve eigenwijze super ondeugende, en soms heel vervelende peuter. Jij ook? πŸ˜‰

 

Liefs Nicole

 

Leuk als je me volgtΒ op Instagram, Facebook, Twitter en Pinterest

Print Friendly, PDF & Email

3 thoughts on “Help ik heb een peuter in huis!”

  1. Oh ja het is een flinke uitdaging! Hier eentje die echt overal om huilt. Als je nee zegt of iets anders wat ze niet wil horen. Ze heeft er ook een handje van om te zeggen dat ze iets NU wil terwijl ik bijv al heb gezegd ja maar dan wel na het eten. Grrrrrr! Maar verder is ze heel leuk hoor

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

CommentLuv badge