Baby frustratie

Baby frustratie ten top!

Ik zat net voordat ik deze blog ging schrijven jankend in de keuken! Waarom vraag je je vast af. Nou ik kan ongelooflijk gefrustreerd raken van onze lieve baby van 11 weken oud. En nu schrijf ik lief, net dacht ik wel wat anders! En we kunnen er een taboe van maken, maar ik ben er van overtuigd dat er meer mama’s wel eens lelijk over hun lieve onschuldige baby die er echt niks aan kan doen denken! En daar huilen we dan ook weer om! Ik wel tenminste! 

Toen Veerle baby was had ik een makkie. Hoewel, zij was altijd lief rustig en stil bij Benjamin, bij mij was dat nog wel eens een ander verhaal. Maar een veel makkelijkere baby als Veerle was kun je niet krijgen! Sliep na 2 nachten al door, was als ze wakker was altijd vrolijk en lief. En als ze dan aan het huilen was liet ze zich dan alleen door papa troosten. Toen ik zwanger was van Evy zei ik al, dit kan nooit een 2e keer goed gaan. Maar in principe mag en kan ik niet klagen. Het is een stik lief kind, kletst en lacht wat af en eet echt veel maar vooral heel vaak! 

Daar begon mijn frustratie puntje al, want als ze een keer de 3 uur haalt tussen een voeding weet ik spontaan niet meer wat ik met m’n tijd moet! Maar dat gaat wel steeds beter! De eerste 3 weken at ze elk uur dus ik vind 2 of 2.5 uur al heel fijn! Maar Evy heeft maar 1 persoon waarbij het goed is. En je raad het al, dat ben ik! Nu is er niks fijner als knuffelen en kroelen en kusjes geven aan je baby. En ik ben een papje van niks als ze lacht en kletst naar me, want echt ik smelt! Maar ik vind het dus wel heel erg moeilijk dat de meeste slaapjes op mij gebeuren, en dat als ik even naar de wc wil er binnen een minuut een huilende baby in de box ligt! 

En nu bereikte mijn frustratie dus even de top. Benjamin was werken, Veerle had al een paar keer schuin naar me gekeken met een blik van mam krijg ik ook nog aandacht, en Evy zette het op ten duur op een gillen en werd niet meer stil! Maar er moest eten op tafel komen! En wat ik ook probeerde of deed, alleen in m’n armen was ze iets minder hard aan het huilen. Dan maar in de box en maar even schreeuwen, helaas heeft Evy wel de nare gewoonte om dan half te stikken in d’r speeksel dus echt fijn vind ik dat dus niet! En als ik dan zo mijn best doe om dat intens verdrietige babytje te troosten en stil te krijgen en het lukt niet, dan word ik zelf ook echt heel verdrietig! En schieten er allemaal stomme en lelijke gedachtes door m’n hoofd en daar word ik nog verdrietiger van. Lang leve de vicieuze cirkel! 

Baby’s zijn echt wel heel leuk! En ook wel handig want ze lopen of rennen nog niet bij je weg! Je kunt eindeloos met ze kroelen en dat raken ze niet zat. Ze vallen heerlijk met dat heerlijke kleine koppie op je borst in slaap, en kan je dus heerlijk hun luchtje opsnuiven. Puur genieten! Maar op zulke momenten als deze wens ik echt wel dat ze even kunnen praten. Je even duidelijk maken wat je kan doen voor ze om ze minder verdrietig te laten zijn! En daar moet je soms gewoon echt naar gissen, en dat vind ik best moeilijk! En uiteindelijk maakte de stralende lach toen ik haar op bed legde alles in 1 klap weer goed en kwamen de tranen omhoog borrelen. Want boven alle frustratie uit steekt toch zeker wel mijn liefde voor die heerlijke lieve bolle baby van me!

Is het herkenbaar voor jou dat je soms ook zo gefrustreerd kan zijn door je baby? 

 

Liefs Nicole

Volg je mij al op Instagram, Facebook,Twitter en Bloglovin?

Print Friendly, PDF & Email

6 thoughts on “Baby frustratie”

  1. Ja, heeel herkenbaar!!! Vooral als ze maar blijven huilen en je hebt voor je gevoel alles al gedaan, gevoed, geknuffeld, schone luier enz… En zeker als je dan nog een peuter rond hebt lopen en je ook gewoon nog even wat anders wil doen.
    ik had precies het zelfde;-)
    Uiteindelijk komt het wel goed, maar het is best pittig hè?!
    Helpt het niet als je ze tijdens haar slaapje inbakerd? Die van mij gingen daardoor langere slaapjes doen dan 3 kwartier of 1 uur.. Maar misschien heb je dat allang geprobeerd;-)
    Succes hè!!! 🙂

    1. Ja is zeker best pittig! Nee inbakeren nog niet geprobeerd! Kheb gelukkig wel de mazzel dat ze sinds een week van 8 tot 7 snachts slaapt dus dat doet ze dan wel ineens heel goed! Ik blijf ook maar denken.. het is een fase.. het gaat weer over.. 😉

  2. Herkenbaar zeker wat nog frusterender is een baby die niet wil drinken op je schoot in slaapt valt en je alle moeite moet doen om in leven te houden. En zie wat een mooi mens Bas is geworden. Oplossing misschien een draagdoek is ze toch bij je en heb je je handen vrij voor andere dingen. Je doet het super meis.

  3. Wat fijn dat er eens iemand eerlijk toegeeft dat er ook momenten zijn dat het niet zo leuk is! Ik dacht in het begin ook wel eens: nu trek ik de babyfoon eruit en doe ik alsof er niks aan de hand is.
    Om dan drie tellen later toch eens te gaan kijken en vertederd naar je kleintje te staan gluren. 🙂

    1. Dat heb ik van de week dus echt gedaan.. Evy gilt te hele boel bij elkaar als ze moet gaan slapen s’avonds. Niks is dan goed meer en al keer je jezelf binnenstebuiten Evy krijst gewoon door! En dat was ik echt even zo enorm zat dat ik de babyfoon heb uitgezet en haar een half uur heb laten krijsen. Zo kon ik even mijn frustratie laten zakken om daarna een uur naast dr bed te staan om dr in slaap te laten vallen… Ik heb dan echt een mantra in mijn hoofd.. het is een fase het is een fase het is een fase HET IS EEN MONSTER het is een fase het is een fase.. Helpt soms best goed.. :p

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd *

CommentLuv badge